{"id":18831,"date":"2025-03-04T09:00:24","date_gmt":"2025-03-04T08:00:24","guid":{"rendered":"https:\/\/www.hospichild.be\/?p=18831"},"modified":"2025-12-10T11:22:44","modified_gmt":"2025-12-10T10:22:44","slug":"kinderobesitas-in-belgie-volksgezondheid-staat-voor-een-uitdaging","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.hospichild.be\/nl\/kinderobesitas-in-belgie-volksgezondheid-staat-voor-een-uitdaging\/","title":{"rendered":"Kinderobesitas in Belgi\u00eb: volksgezondheid staat voor een uitdaging"},"content":{"rendered":"

Op Wereld Obesitas Dag (4 maart 2025) is het belangrijk te benadrukken dat Belgi\u00eb geconfronteerd wordt met een zorgwekkende realiteit: ongeveer 5,8% van de kinderen tussen 2 en 17 jaar wordt beschouwd als zwaarlijvig. Naast medische complicaties krijgen deze jongeren te maken met discriminatie en zijn ze vaak het mikpunt van spot. Dit leidt tot sociaal isolement, een laag zelfbeeld, angst en zelfs zelfmoordgedachten. Welk zorgtraject past het best bij deze jongeren? Welke gewoonten moeten ze aannemen?\u00a0<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Sinds december 2023 voorziet het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV) in een\u00a0specifiek zorgtraject voor kinderen met obesitas<\/a>. Dit programma biedt een multidisciplinaire en gepersonaliseerde professionele omkadering, volledig vergoed, om gezinnen te begeleiden in de aanpak van kinderen met obesitas.<\/p>\n

Obesitas is een chronische en complexe aandoening met een grote impact op de levenskwaliteit. Het is een interactie van somatische, sociale en psychologische factoren.” RIZIV<\/strong><\/em><\/p><\/blockquote>\n

Toelichting bij het zorgtraject van het RIZIV<\/strong><\/h3>\n

Het zorgtraject “obesitas bij kinderen” is toegespitst op kinderen van 2 tot en met 17 jaar die aan obesitas lijden en een BMI (we zullen later zien dat dit begrip onderwerp van discussie is) hebben boven een bepaalde drempelwaarde. Deze drempelwaarde hangt af van de leeftijd en het geslacht van het kind. Hun situatie wordt beoordeeld aan de hand van een specifiek systeem genaamd EOSS-P, dat het geschikte zorgniveau bepaalt. Kinderen met een EOSS-P-inschaling 2 of 3 krijgen een multidisciplinaire opvolging in een Pediatrisch Multidisciplinair Obesitascentrum<\/a>\u00a0(PMOC), terwijl kinderen met een inschaling 0 of 1 door hun behandelend arts worden opgevolgd, met de mogelijkheid om advies aan te vragen bij een PMOC. De opvolging gebeurt door een team dat bestaat uit een kinderarts, di\u00ebtist, psycholoog, kinesitherapeut en maatschappelijk assistent. Het zorgtraject gaat van start nadat een zorgtrajectovereenkomst werd ondertekend en na goedkeuring door het ziekenfonds, met een financiering via vijfjarige overeenkomsten. De kosten van het zorgtraject in een PMOC zijn gratis voor de pati\u00ebnt, zonder remgeld, en de facturatie is gebaseerd op trimestri\u00eble forfaits.<\/p>\n

Advies van een voedingsdeskundige\u00a0<\/strong><\/h3>\n

Voedingsdeskundige Chantal Van der Brempt werd door de RTBF ge\u00efnterviewd. Volgens haar “is het essentieel om niet met kinderen over di\u00ebten of voedselbeperkingen te praten, zodat ze geen eetobsessie ontwikkelen. Het is beter een arts te raadplegen voor een algemeen gezondheidsbilan, zonder te focussen op gewicht. Bovendien spelen ouders een cruciale rol door het goede voorbeeld te geven: gezond eten, geen schermen tijdens de maaltijd, de kinderen niet dwingen om hun bord leeg te eten, structuur aanbrengen in gezinsmaaltijden en voedsel niet gebruiken als beloning of troost.”\u00a0<\/em>Ze voegt eraan toe dat niet alleen voeding en een zittende levensstijl, maar ook slaaptekort in combinatie met overmatig gebruik van beeldschermen<\/a>\u00a0bijdragen aan overgewicht bij kinderen. Beeldschermen verstoren het metabolisme en de darmflora en moedigen de consumptie van tussendoortjes aan. Ouders wordt daarom aangeraden schermtijd en maaltijden van elkaar los te koppelen en ervoor te zorgen dat hun kinderen voldoende nachtrust hebben.<\/p>\n

Is BMI een verouderd concept?<\/strong><\/h3>\n

Een groep van 58 internationale experts plaatste onlangs vraagtekens bij het exclusieve gebruik van de BMI, de body mass index, voor de diagnose van obesitas. Hun rapport werd gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift\u00a0The Lancet<\/em> en stelt een bredere benadering voor die rekening houdt met de verdeling van vetten en de impact op de gezondheid.<\/p>\n

We weten al lang dat de BMI, die gebruikt wordt om iemand als obees te bestempelen, niet voldoende is. Men kan immers te zwaar zijn door een hoge vetmassa, maar ook door een hoge spiermassa of wateraccumulatie. Op de weegschaal maakt de BMI geen onderscheid tussen het gewicht van vet, water of spieren. Voor de gezondheid vormt de vetmassa een risico, en uiteraard niet de spiermassa.” Nicolas Guggenb\u00fchl, professor voeding en dieetkunde aan de Haute \u00c9cole L\u00e9onard de Vinci (Brussel)<\/strong><\/em><\/p><\/blockquote>\n

Deskundigen maken tegenwoordig een onderscheid tussen klinische obesitas, die gepaard gaat met daadwerkelijke gezondheidsproblemen, en preklinische obesitas, waarbij overtollig vet nog geen complicaties veroorzaakt. Dit onderscheid wordt gemaakt om behandeling en preventie te personaliseren. Deze nieuwe definitie krijgt bijval omdat ze rekening houdt met de echte risico’s van obesitas. Sommige deskundigen zijn echter bezorgd dat ze tot overmatige medicalisering kan leiden. De BMI blijft nuttig voor epidemiologische studies, maar indicatoren zoals tailleomtrek worden relevanter geacht voor de beoordeling van individuele risico’s.<\/p>\n

\u2192 Hier vind je de volledige studie:\u00a0<\/strong>THE LANCET:<\/strong><\/a> D\u00e9finition et crit\u00e8res diagnostiques de l\u2019ob\u00e9sit\u00e9 clinique<\/strong><\/a><\/p>\n

Sofia Douieb<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

LEES OOK:<\/strong><\/span><\/p>\n