{"id":21497,"date":"2025-10-23T09:00:04","date_gmt":"2025-10-23T07:00:04","guid":{"rendered":"https:\/\/www.hospichild.be\/?p=21497"},"modified":"2025-10-23T10:08:31","modified_gmt":"2025-10-23T08:08:31","slug":"nieuwe-film-linteret-dadam-stelt-vragen-bij-de-uitdagingen-van-de-ziekenhuisopname-van-een-kind","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.hospichild.be\/nl\/nieuwe-film-linteret-dadam-stelt-vragen-bij-de-uitdagingen-van-de-ziekenhuisopname-van-een-kind\/","title":{"rendered":"Nu in de bioscoop: “L’int\u00e9r\u00eat d’Adam” onderzoekt de uitdagingen die komen kijken bij de ziekenhuisopname van een kind"},"content":{"rendered":"

Op 15 oktober is “L’int\u00e9r\u00eat d’Adam” uitgekomen, een film waarin de kijker wordt ondergedompeld in de wereld van de pediatrie, waar het welzijn van het kind op de eerste plaats komt. Maar hoe zit het wanneer de moeder ongeschikt wordt bevonden om voor haar kind te zorgen, terwijl ze juist de meest aangewezen persoon lijkt te zijn wanneer alles fout loopt? Een verzorgster probeert menselijkheid te tonen, ook wanneer dat betekent dat ze daarvoor de wet moet overtreden … Het Hospichild-team bekeek de film vanuit zijn expertise op dit vlak.<\/strong><\/p>\n

\"\"
L\u00e9a Drucker (de verpleegkundige) – screenshot van een sc\u00e8ne uit de film “L’int\u00e9r\u00eat d’Adam”.<\/figcaption><\/figure>\n

 <\/p>\n

We hadden het in mei al over deze film tijdens het filmfestival van Cannes, waar hij in de prijzen viel:\u00a0Un film belge sur l\u2019univers p\u00e9diatrique en ouverture de la Semaine de la Critique \u00e0 Cannes<\/a> (artikel in het Frans). In Belgi\u00eb is de langspeelfilm van Laura Wandel net uitgekomen in de bioscoop. Een korte samenvatting:<\/p>\n

De 4-jarige Adam wordt na een rechterlijke beslissing opgenomen in het ziekenhuis wegens ondervoeding. Lucy, de hoofdverpleegkundige, staat Adams moeder toe om bij haar zoon te blijven buiten de bezoekuren die de rechter heeft vastgesteld. De situatie wordt echter ingewikkeld wanneer de moeder nog een keer weigert haar zoon achter te laten. In het belang van het kind zal Lucy er alles aan doen om deze moeder in nood te helpen.”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Wanneer instinct indruist tegen de wet<\/strong><\/h3>\n

Met de film wordt gevraagd hoe ver je mag gaan “in het belang van het kind”? Lucy bedoelt het goed, maar de regels zijn duidelijk: de moeder mag slechts een paar uur per dag op bezoek komen door het vermoeden van mishandeling. Rebecca, die wordt opgevreten door haar latente schuldgevoelens, klampt zich vast aan haar zoon als was hij een reddingsboei. Dit morele conflict staat centraal in de film: beide volgen ze hun eigen grenzen, zonder daarom als goed of kwaad te worden bestempeld. Het script verkent de grijze zones van menselijke relaties binnen een strikt gereglementeerde medische context. Daar waar zowel de ouders als de verzorgers in deze context heel specifieke rechten hebben, hebben kinderen zelf die ook:\u00a0bekijk onze pagina over de rechten van de minderjarige pati\u00ebnt.<\/a><\/p>\n

Schichtig en immersief<\/strong><\/h3>\n

Laura Wandel doorkruist met haar schoudercamera de smalle ziekenhuisgangen en filmt in vertrekken zonder natuurlijk licht. Ze stelt alles in het werk om het drukke, spoedeisende en benauwende karakter van een ziekenhuisomgeving te vatten op het witte doek. De film, die slechts 73 minuten duurt, blinkt niet uit in lengte, maar wel door een heel zeldzame intensiteit. Hij is zuinig met dialogen en gul met oorverdovende stiltes. De kijker komt zo dicht mogelijk in contact met de lichamen, ademhaling en beslissingen van de personages. Het grimmige realisme van de film doet denken aan de gebroeders Dardenne, bij wie Laura Wandel aanleunt qua stijl. Dezelfde beklemmende blik op de zorgcontext vinden we immers ook terug in de jongste film van het Belgische regisseursduo:\u00a0Jeunes m\u00e8res draait in de bioscopen: een blik op het leven in een moeder-kindhuis<\/a>.<\/p>\n

L\u00e9a Drucker en Anamaria Vartolomei: een sterk duo<\/strong><\/h3>\n

De film steunt volledig op deze twee vrouwen. L\u00e9a Drucker zet een ingetogen vertolking neer van een verzorgster die tot het uiterste gaat, terwijl Anamaria Vartolomei het moet hebben van rauwe, licht ontvlambare emotie. Uit hun confrontatie, die zich uit in een uitwisseling van blikken, bijna onzichtbare gebaren en spanning, put de film zijn emotionele kracht.\u00a0“L’int\u00e9r\u00eat d’Adam” is niet breedsprakerig. Het is een stille, aangrijpende kreet over wat het betekent om een kind te beschermen … ook wanneer niemand de waarheid in pacht heeft.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

LEES OOK:<\/strong><\/span><\/p>\n