{"id":22632,"date":"2026-02-15T18:00:22","date_gmt":"2026-02-15T17:00:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.hospichild.be\/?p=22632"},"modified":"2026-02-23T21:17:25","modified_gmt":"2026-02-23T20:17:25","slug":"recherche-en-cancers-pediatriques-une-etude-aupres-des-hemato-oncologues-pediatres-belges","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.hospichild.be\/nl\/recherche-en-cancers-pediatriques-une-etude-aupres-des-hemato-oncologues-pediatres-belges\/","title":{"rendered":"Onderzoek naar kinderkanker: een studie onder Belgische pediatrische hemato-oncologen"},"content":{"rendered":"

15 februari is Werelddag tegen Kinderkanker. Ter gelegenheid daarvan publiceert KickCancer<\/a> de resultaten van een onderzoek dat in samenwerking met de Belgische Vereniging voor Pediatrische Hematologie en Oncologie (BSPHO)<\/a> is uitgevoerd onder Belgische pediatrische hematologen-oncologen. Het onderzoek stelt de volgende vraag: \u201cOm het leven van kinderen met kanker te redden, moet men rekenen op de vrije tijd van artsen\u201d. Een situatie die erg ongemakkelijk lijkt. Er moeten namelijk meer gespecialiseerde kinderartsen komen, er moet meer tijd vrijgemaakt worden en er moet structurele ondersteuning aan de teams worden geboden. Een overzicht van de belangrijkste punten uit het onderzoek.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

{Persbericht van Kick Cancer}<\/em><\/p>\n

Dit legt een ongemakkelijke realiteit bloot: innovatie in de zorg voor kinderen met kanker is in Belgi\u00eb structureel afhankelijk van persoonlijke opoffering. Meer dan 80% van de kinderoncologen doet onderzoek buiten de werkuren (42% 2 tot 5 uur, 29% 5 tot 10 uur, 14% zelfs meer dan 10 uur\/week), bovenop een al zware klinische\u00a0workload<\/em>.<\/p>\n

Vooruitgang bij levensbedreigende en zeldzame ziekten kan enkel via onderzoek<\/strong><\/h3>\n

80 tot 90 % van de Belgische pati\u00ebnten met kinderkanker wordt vanaf de diagnose behandeld in het kader van een academische klinische studie.<\/p>\n

Deze klinische studies vormen vandaag de zorgstandaard: ze garanderen kinderen toegang tot de beste beschikbare behandelingen, gebaseerd op de huidige wetenschappelijke kennis. Omdat het protocol van een klinische studie elke stap van het behandelingstraject bepaalt en standaardiseert, dragen deze studies ook bij tot een verbetering van de kwaliteit van zorg.<\/p>\n

Terwijl er 16 types kinderkanker bestaan, moeten Belgische kinderoncologen vandaag meer dan 50 academische behandelprotocollen beheersen en toepassen. Door hun grote complexiteit lukt dit niet binnen de beschikbare werktijd, en komt dit bovenop de vele uren waarin artsen rechtstreeks voor hun pati\u00ebnten zorgen. Toch zijn deze klinische studies onmisbaar, want ze garanderen de voortdurende verbetering van behandelingen voor kinderen en jongeren met kanker.<\/p>\n

\u2192 Meer info over het onderzoek<\/a><\/strong><\/p>\n

\n
\u201cWie kiest voor een job als kinderoncoloog weet dat er vele lange werkdagen volgen omwille van de veelheid aan ziektebeelden, de complexiteit van behandelschema\u2019s, een hoop administratie en de noodzakelijke (inter)nationale samenwerking. We doen dit graag want goede zorg voor de pati\u00ebnten is onze prioriteit. Maar het is geen fijn gevoel dat het werk nooit af is, dat taken en deadlines blijven komen, en dat opnemen van engagementen steeds ten koste gaat van vrije tijd. Hier bovenop nog investeren in wetenschappelijk onderzoek is eigenlijk niet haalbaar,”\u00a0<\/em>bevestigt Prof. Dr. Barbara De Moerloose, UZ Gent.<\/div>\n<\/blockquote>\n

Hoge motivatie, maar structureel tekort aan tijd<\/strong><\/h3>\n

De kinderoncologen zijn uitzonderlijk gedreven om hun pati\u00ebnten vooruit te helpen, maar botsen op een structurele mismatch tussen ambitie en de realiteit op de werkvloer. Vooral door gebrek aan (beschermde) tijd voor onderzoek. Meer dan 65% zou de specialisatie in kinderoncologie aanbevelen aan toekomstige artsen, en 64% wil zelfs m\u00e9\u00e9r tijd aan onderzoek besteden. In theorie is gemiddeld 22% van hun werktijd voorzien voor wetenschappelijk onderzoek, maar in de praktijk wordt die tijd opgeslorpt door pati\u00ebntenzorg, wachtdiensten en administratie. Het gevolg: een groot deel van het onderzoek verschuift naar vrije tijd.<\/p>\n

\n
\u201cDeze bevraging toont hoe sterk kinderoncologen zich inzetten en hoe fragiel het systeem vandaag is,\u201d<\/em>\u00a0zegt Delphine Heenen van KickCancer.\u00a0\u201cWe mogen niet aanvaarden dat innovatie afhangt van persoonlijke opofferingen. Als we kinderen met kanker beter willen genezen, met effici\u00ebntere behandelingen en minder toxiciteit, dan moeten we de mensen die dat onderzoek dragen structureel tijd, ruimte en ondersteuning geven.\u201d<\/em><\/div>\n<\/blockquote>\n

Meer dan 40% van de respondenten besteedt 2 tot 5 uur per week van zijn of haar vrije tijd aan onderzoek. Bij ruim 30% gaat het om 5 tot 10 uur per week, en bij 14% zelfs meer dan 10 uur per week.<\/p>\n

Een bijzonder complexe job: nood aan meer specialisatie<\/strong><\/h3>\n

De oorzaak ligt dieper dan werkdruk alleen. Kinderoncologie is een van de meest complexe disciplines binnen de geneeskunde. Er bestaan meer dan 16 hoofdtypes en nog veel meer substypes van kinderkanker, elk met eigen behandelingen en onderzoeksnoden.<\/p>\n

\n
\u201cHet gaat niet alleen over het aantal pati\u00ebnten per arts,\u201d<\/em>\u00a0klinkt het bij Pierre Mayeur van de BSPHO.\u00a0\u201cIn de pediatrische oncologie is het absolute aantal pati\u00ebnten lager dan bij volwassenen, maar de complexiteit is uitzonderlijk groot. Kleine teams van 3 tot 7 artsen worden vandaag geacht expert te zijn in \u00e1lle hersentumoren, solide tumoren, leukemie\u00ebn en lymfome, zowel bij diagnose als bij herval. Dat is moeilijk houdbaar.\u201d<\/em><\/div>\n<\/blockquote>\n

Dit onderstreept de nood aan grotere teams, meer samenwerking en verdere centralisatie van expertise, zodat kennis optimaal kan worden ingezet voor pati\u00ebnten \u00e9n onderzoek.<\/p>\n

Wat werkt: goede praktijken uit het buitenland<\/strong><\/h3>\n

Onderzoek naar kinderkanker gebeurt vrijwel altijd in internationale context. Belgische artsen zijn sterk betrokken in Europese studiegroepen en expertisenetwerken, en dit is noodzakelijk om voldoende pati\u00ebnten te includeren en kennis te delen bij zeldzame kankers.<\/p>\n

Binnen de bevraging werden ook diepte-interviews opgezet met kinderoncologen uit het buitenland. Die tonen dat alternatieven mogelijk zijn:<\/p>\n

\n