De film “15/18 (A Place To Heal)” van Cédric Kahn, die net een Bayard heeft gewonnen op het FIFF – het internationale festival van de Franstalige Film in Namen – vertelt het verhaal van tieners in nood. Tien jongeren zitten bij elkaar op een afdeling kinderpsychiatrie en proberen het hoofd boven water te houden, met de hulp van vooral het toegewijde zorgpersoneel. De film is vanaf 11 november in de bioscoop te zien.

Lucia, 17 jaar, wordt door de politie naar een afdeling kinderpsychiatrie in het openbare ziekenhuis gebracht. Alle patiënten zijn er tussen de 15 en 18 jaar oud. Lucia kent de plek, ze is er al vaak geweest. Ze ziet haar vriendin Eloïse weer, die voor langere tijd in het ziekenhuis verblijft, maar ook Yasmine, Camilia, Ulysse, André, en nog anderen. Ze hebben allemaal verschillende aandoeningen en een ander traject achter de rug. De artsen behandelen hen, luisteren naar hen, ontvangen hun ouders, en runnen tegelijkertijd een overbelaste afdeling. Maar op een dag dreigt de komst van de mysterieuze Enzo alles op zijn kop te zetten.”

Tieners in nood

Na de veelbesproken film “Le Procès Goldman” brengt Cédric Kahn de leefwereld van jongeren in moeilijkheden op het scherm. In het persdossier van de film legt hij uit: “Ik wil al heel lang een film over de psychiatrie maken, ik heb zelfs al een paar mislukte pogingen gedaan.”

Als ik terugblik, realiseer ik me dat crisissituaties, marginaliteit en geestelijke aandoeningen terugkerende thema’s zijn in bijna al mijn films. Eigenlijk heeft alles me op een natuurlijke manier naar dit onderwerp geleid.”

Vooral vrouwelijke cast

Minstens 80% van de cast bestaat uit vrouwen, zowel onder de patiënten als onder het zorgpersoneel. Volgens de regisseur sluit dat beeld nauw aan bij de werkelijkheid, vooral wat jongeren betreft. Door een vrouwelijk afdelingshoofd te kiezen, gaat hij echter in tegen de nog te wijdverbreide realiteit van een mannelijke arts die aan het hoofd staat van een groep vrouwen. Hoe dan ook, de film richt de aandacht vaak op de zorgverleners, en dat was een bewuste keuze van de regisseur.

Het portret van tieners in nood is het hoofdthema van het verhaal, maar ik wilde ook een eerbetoon brengen aan zorgverleners. Hun buitengewoon zware beroepen vergen veel persoonlijke opofferingen. Voor mij zijn ze echte helden”, zegt Cédric Kahn.

“Ik kies partij voor de kinderen, dat steek ik niet weg”

“Ik wil de toeschouwers een emotionele ervaring bezorgen, een verhaal delen zonder (voor)oordelen, om complexe kwesties begrijpelijk te maken. Maar het klopt wel dat je een soort antipathie kunt voelen ten opzichte van de ouders. Ik kies partij voor de kinderen, dat steek ik niet weg”, verduidelijkt Cédric Kahn in het persdossier.

De film staat dus aan de kant van de jongeren, want hun geestelijke gezondheid wordt vaak bedreigd door allerlei factoren in het gezin of op school. Hospichild werkt momenteel aan een gloednieuw dossier over de geestelijke gezondheid van kinderen en jongeren. Het is immers superbelangrijk om erover te praten, mensen in te lichten en bewust te maken met wetenschappelijke informatie, boeken, documentaires of zelfs fictiefilms.

Sofia Douieb

LEES OOK:

• « Les Rêveurs » van Isabelle Carré: een gevoelige film over tieners en mentale gezondheid

• Nu in de bioscoop: « L’intérêt d’Adam » onderzoekt de uitdagingen die komen kijken bij de ziekenhuisopname van een kind

• Tekenfilms plaatsen handicaps in de kijker

• Autisme in de bioscoop: twee briljante films om gezinnen uit de schaduw te halen